Loopmeditatie geeft het besef van het hier-en-nu. Door te lopen en bewust te zijn van elke stap maak je vanzelf de "stap" naar meditatie. Als je maar bewust loopt. Het leven is alleen in het hier en nu. Elke stap, is een stap in het nu. Elke stap moet je helemaal ingaan en als je er eenmaal ingaat, dan is die ene stap alles!

Het helpt om loopmeditatie te doen in de bossen, of duinen, of langs de waterkant, maar het kan ook in de stad.

Als we lopen, lopen we meestal doelgericht ergens naar toe, zonder over het lopen na te denken. Het doel is waar we over nadenken zonder bewust te zijn van wat we doen. We lopen naar het raam, naar de treinof naar een vriend/vriendin. We willen dáár zijn. Om iets te pakken, iets te doen, iets te zeggen.

Het gaat zo vanzelf en je blijft in je gedachten. Want steeds is er weer iets anders te doen. We zijn voortdurend in de weer. Doelgericht handelen is nuttig, maar als je teveel doelgericht bent zonder het hier-en-nu te herkennen kan dat tot verkeerde spanningen aanleiding geven.

Mensen die te doelgericht bezig zijn met iets te bereiken, zijn vergeten wat ze als kind vanzelf deden: genieten van bezig zijn, van hier zijn.

Loopmeditatie is een klein beetje anders dan gewoon lopen. Je loopt langzamer dan normaal. Je loopt niet om een bepaalde plaats te bereiken. Je hoeft je dus niet te haasten. Je loopt niet om dáár te komen, maar om hier te zijn. Het pad is je doel. Loop niet 'voorover hellend', maar ontspannen rechtop. Kalm en zelfbewust, het gezicht ontspannen, het hoofd recht op de romp. Wees je bewust van elke stap die je zet. Voel hoe je voet met de hak de grond raakt, merk hoe de voet zich afwikkelt. De voetzool buigt, tot je de tenen optilt. In het begin is het misschien onwennig, en naar je eigen idee een beetje raar. Maar na enige oefening word je vanzelf kalm. Geef jezelf de tijd.

Als je een tijdje op het lopen hebt gelet, kun je de aandacht verleggen naar je omgeving. Gebruik je zintuigen. Voel hoe de wind langs je gezicht strijkt, hoor het fluiten van de vogels, ruik het versgemaaide gras. En als er enige onrust of emotionele pijn in je is, neem die zonder verzet mee in je lopen. Misschien kun je er al lopend vrede mee sluiten als je in jezelf zegt: 'laat het er maar zijn'.

Als je merkt dat je gaat haasten, kun je besluiten het tempo te laten zakken. Tot je weer kalm en ontspannen loopt. Als je wilt kun je ook even stilstaan, of een herfstblad van de grond rapen. Want alles wat je met aandacht doet - ook stilstaan en bukken - draagt bij aan helderheid en ontspanning.

Je kunt het lopen combineren met bewust ademen. Dan merk je na een tijdje een ritme. Je zet misschien twee, drie of vier passen tijdens de inademing, en twee, drie of vier tijdens de uitademing. Je merkt het vanzelf.

Zoek een mooi bospad waar je vrij en ongestoord kunt lopen. Of loop 'undercover', dus zonder dat je de aandacht van anderen trekt. Wees daar creatief in. Je kunt loopmeditatie doen op het perron van een station of midden in de stad. Of terwijl je in de supermarkt langzaam een winkelwagentje voor je uit duwt of wandelt naar een vriend of vriendin. Het zal niemand opvallen dat je loopmeditatie beoefent en het zal je niet opvallen omdat je meer in het hier-en-nu bent. Dan loop je niet om snel dáár te zijn, maar je loopt om het plezier van het lopen zelf. Dat is de praktijk van het in het hier-en-nu zijn. 

Geniet niet alleen van het doel maar ook van de reis, want de reis blijft en het doel verplaatst!
 

Verder lezen wandelen in vreugde