Liefde en relaties

verliefdheid, passie, erotiek, sex, aantrekking, uitstraling, relaties

Cadeaus geven

Kerst en sinterklaas staan voor de deur. Iets wat een vreugde zou moeten Het woord dierbare komt in mij. Als je een dierbare iets schenkt, dan doe je dat met aandacht en zorg. Steeds vaker kom ik mooie, duurzame cadeaus tegen voor onze dierbaren. Een goed uitgekozen boek, over zaken die ons bezig houden, en dat je allebei leest, is een waar geschenk. Je kunt hier veel binding bij voelen. Door er later over te praten, aan te refereren, of te voelen dat de ander deze leeservaring ook op doet. Of iets moois voor in huis. Een kandelaar, een kaars, een beeld.

Ouders, kinderen, prestaties en ego

Ouders gaan blind voor hun eigen kinderen. Dit is een oerinstinct. Bescherming van eigen bloed tegen het kwade. Nu leven wij in een omgeving waar die bescherming gelukkig niet zo letterlijk genomen hoeft te worden. Wilde dieren, natuurgeweld, honger, besmettelijke ziektes ontbreken in Nederland. Het oerinstinct is er wel, en komt naar boven in situaties dat ouders kijken naar hun kinderen die iets presteren of laten zien. Op een podium, of sportveld bijvoorbeeld, waar innerlijke drift en fysieke krachtmeting samen komen.

Het goede voorbeeld

Geef je kinderen het goede voorbeeld. Leef zelf zoals je vindt dat je moet leven. Eet gezond, beweeg, doe, wees actief. Laat zien waar je van houdt. Leef je leven, en je kinderen zullen volgen. Duizend keer effectiever dan een gesprek van af de bank of een luie stoel. Het is een geleidelijke methode, elke dag weer nemen ze er iets van mee, vertrouw erop. Praten werkt niet zo. Een gesprek is pas een gesprek als zij ook dingen in brengen. En meer dan 5 minuten houdt een kind niet vol, tenzij ze je na gaan doen. Het echte kind blijft dan verborgen.

Doeners en praters

Je hebt doeners en je hebt praters. Zie je ze voor je, de verschillen? Het begint al bij het kind. De ene baby loopt bij 11 maanden, doet er alles aan om zo snel mogelijk, zwijgend, mobiel te worden en de wereld te verkennen. De andere zit lekker op zijn billen en begint met woordjes te brabbelen. Zo ingenomen als het is van het geluid voort brengen, vergeet het helemaal te bewegen. Pas daarna, als het woordjes maken onder controle is en steeds meer van zelf gaat, richt het kind zich op het leren lopen. De loper snuffelt rond, ontdekt en vindt, maar verwerkt het in de beweging.

Syndicate content