Dit weekend een bijzondere ervaring gehad. Ik was uitgenodigd op een opleiding systeemwerken en dan bij het onderdeel familieopstellingen.
Hierbij gaat het erom dat een familielid zijn familie opstelt met gebruikmaking van representanten voor zijn familie.
De familie zelf is niet aanwezig natuurlijk, dus er wordt gewerkt met representanten van de familieleden.

Wat nu buitengewoon apart is van deze methode, is dat als het familielid de representanten neerzet zoals hij het voelt, dat dan de representanten zich daadwerkelijk ongeveer gaan voelen als de familieleden, hun lijf geeft signalen over de stand van hun lichaam, staan ze dichtbij iemand, of te ver af van iemand.

Kortom de familieopstelling geeft de gevoelens, ruimte en correcte opstelling binnnen de familie weer.

Ik werd door een nuchtere man (familielid), aangewezen als representant van zijn overleden broer.

Hij positioneerde een representant voor zichzelf, en voor zijn broek (ik dus), en wij werden 2 meter uit elkaar gezet in de ruimte.

Ik kon bijna meteen alleen maar naar de grond kijken, en het leek wel of er een zwart gat voor mij zat.
Na 1 minuut begon ik opeens te huilen...en niet een klein beetje, ik huilde vanuit mijn tenen!!
Ik voelde de overleden broer dwars door mijn ziel heen snijden en liet hem spreken.
Broer, geef me een plekje, denk aan me en vergeet me niet. Ik smeek je geef me een plekje en negeer me niet, ik hou zoveel van jou!
De representant van hemzelf hield het ook niet droog...en kwam naar mij toe en we omhelsden elkaar innig..
Na nog een minuut wist ik gewoon dat ik de omhelsing moest verbreken en hem loslaten en op zichzelf laten zijn.
Ik krijste nog uit, ik kan je niet helpen, je MOET het alleen doen, ik ben bij je, maar je moet doorgaan met leven!
Daarna ging ik vanzelf weer in een rusttoestand met ogen naar de grond.

O ja, toen mijn mederepresentant begon te huilen en als de levende broer zijn emoties toonde, moest ik eerst heel erg glimlachen.
De overleden broer vond het zo fijn dat zijn emoties begonnen te stromen.
Daarna schoot ik weer helemaal vol.

Wat een ervaring.

Mij kun je nu niet meer vertellen dat dood dood is en niets meer is.
Een ervaring als dit raak je nooit meer kwijt!!