Druk of saai, dat lijkt mijn kwestie. Het is het een of het ander bij mij.

Plan ik mijn leven zo,dat er veel tijd en ruimte is, voor momenten die nog kunnen worden ingevuld, dan neig ik heel snel naar een een saai zielig gevoel. Bah, had ik maar meer vrienden om leuke dingen mee te doen. Ik zit altijd maar thuis en weet nu al hoe mijn avond er morgen uit ziet. Dan pak ik de telefoon en zet ik het op een regelen van afspraken, theaterbezoekjes, etentjes. Meestal gaat dit samen met een aantal uitnodigingen die opeens pardoes in de bus vallen. En voor ik het weet zit ik tot over mijn oren in de dates, met een volle agenda, en weet ik vandaag al waar ik volgende week vrijdag uit eten ga en met wie. Welke sleur is nu erger, sorry hoor ik geloof toch echt die tweede. Het gevoel geleefd te worden staat me zo tegen en wil ik echt niet meer. Dan liever de leegte waarin nog van alles mogelijk is en waarbinnen ik ooit, op een dag die niet meer zo ver weg is, opeens het heft in handen neem en begin met al die zaken waar ik zo hevig naar verlang en waarvoor ik denk dat ik op deze aarde ben. Maar ook gewoon eens een vuilniszak pak en de kelder ga uitmesten, alles wat wij niet meer nodig hebben ga weggooien. Als die klus geklaard is, wauw, wat zal ik mij dan lekker voelen.